แล้ววันหนึ่ง...ก็มีสายลมที่พัดผ่านมา สายลมนั้น ที่ทำให้เธอรู้สึกอบอุ่น และบางครั้งเย็นสบาย
แต่ถึงแม้ในบางวัน แม้ในบางครั้ง สายลมนั้นรุ่มร้อน...
เธอ ก็ยินดีและยังคงมายืนมองดูเส้นขอบฟ้าณ ที่แห่งนี้เสมอ
ในโลกแห่งความเงียบเหงา โลก...ที่ปิดกั้นไว้ ที่เป็นของเธอเพียงลำพัง
โลกที่เต้มไปด้วยจินตนาการ ความฝัน โลกที่มีเพียงสายลม และเธอ...
เพียงแค่หวังไว้ว่า... วันนี้และทุก ๆ วัน สายลมจะยังคงโอบกอดเธอ ตลอดไป....
สายลมแห่งความคุ้นเคย...